Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Mίλτος Σαχτούρης, "Ξένε"


Ξένε
μὲ τὸ μαῦρο κοστούμι σου
ποὺ χτυπᾶς τὴν πόρτα μου
καὶ μοῦ δείχνεις τ᾿ ἄσπρα αὐτὰ πιάτα
ποῦ ἔχεις κρύψει τὸ πιστόλι σου;
ποῦ ἔχεις κρύψει τὸ μαχαίρι σου;
ἔχεις ἕν᾿ ἄστρο κόκκινο μέσ᾿ τὸ κεφάλι σου
καὶ ψευδίζεις
θέλεις τὰ χρήματα
τὰ χρήματα ποὺ σμίξαν μὲ τὸ αἷμα καὶ χαθῆκαν
τὰ χρήματα ποὺ σμίξαν μὲ τὸν ὕπνο καὶ χαθῆκαν
ἱκετεύεις
φύγε
φύγε ξένε
μέσ᾿ τὴν καρδιά μου ἔχω ἕνα ἥμερο πουλὶ
ἂν τ᾿ ἀφήσω νὰ βγεῖ
τὰ δόντια του θὰ σὲ κατασπαράξουν

1 σχόλιο:

  1. Ένα υπέροχο ποίημα από τον εξαιρετικό και αγαπημένο Μίλτο Σαχτούρη. Έχω διαβάσει αρκετές φορές και το ποίημά σας <> στο Ποιείν, το οποίο μου αρέσει πάρα πολύ. Καλό σας απόγευμα κύριε Γκολίτση και συνεχίστε να ανεβάζετε όμορφα ποιήματα στο blog σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή