Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Ευτυχία - Αλεξάνδρα Λουκίδου, "Το διφορούμενο λευκό"


Κι αν τώρα σιγυρίζω και τακτοποιώ
αφύσικα φερσίματα
φλούδες δύσπιστων λέξεων
και μπουκαλάκια αιθέρα
και να φανερωθεί ζητώ
κείνο που δεν ορίζεται

είνα γιατί 
το τρίξιμο κάθε μισάνοιχτου
με έχει αποτελειώσει
γιατί οι γνώμες
- ακόμη και των ειδικών - 
διχάζονται
αν, λόγου χάρη, στρώνουμε
λευκό σεντόνι νυφικό 
ή νεκρικό του τάφου.

Μα πιο πολύ 
γιατί όπως ψιθυρίζεται
τα ξύλα ήδη κόπηκαν
και συναχτήκαν στη γωνιά
κι έξω από εμάς
μια δίχως έλεος πυρά
κλαδί κλαδί ετοιμάζεται. 

____
Ευτυχία - Αλεξάνδρα Λουκίδου, Το επιδόρπιο, εκδ. Κέδρος, 2012

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου