Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Έλσα Κορνέτη, "Ανώνυμος διαιρέτης"


Λίγο μετά τη διαίρεση
Μένει το γράμμα Θήτα
Να χωρίζει
Το μηδέν από το μηδέν
Τον φθόνο από τον φόνο

Το εξοστρακίζεις
Χτυπώντας το
Με το κουτάλι
Στο κεφάλι

Τότε αυτό
Βουτά στη μαύρη τρύπα
Χάνεται προσωρινά
Αφήνοντας πίσω του
Ένα τσόφλι

Το άπειρΘ

_________

(περ. Εμβόλιμον, τ.60, Χειμώνας 2010 - Άνοιξη 2011)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου