Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Τόλης Νικηφόρου, "ουτοπία αναρχικού λούστρου"


κάθεται σταυροπόδι σ’ ένα σύννεφο
βουτώντας το πινέλο του
στο κασελάκι με τα χρώματα
το κασελάκι με τις λέξεις
με τον τζιλά και τ’ άλλα εκρηκτικά
και βάφει κόκκινα τα υποδήματα
κάθε περαστικού θεού
κόκκινο κόκκινο και μαύρο
ένα παιδικό μπαλόνι

με την απρόσεχτή του κίνηση
τα θαμπωμένα μάτια του
από του ήλιου την εγγύτητα
τα πάντα κάποτε αναποδογυρίζουν
και τότε στάζει ο ουρανός
μυριάδες άστρα

______________
βλ. και ποιείν
http://www.poiein.gr/archives/11726/index.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου