Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Χρήστος Μπράβος, "Απόκρυφο"


Μ’ άλογο μαύρο και τυφλό
να μπω στον ύπνο σου. Ριγμένος
σταυρωτά. Με τα καρφιά μου.
Εσύ από χιόνι. Με το κάρβουνο
στα μάτια. Τα πέταλα ν’ ακούς
και τα φτερά. Το τζάμι του θανάτου
που θα σπάζει.
Να τιναχτείς-νύφη που ξύπνησαν
τα δάκρυα του γαμπρού ανοίγει
το ταβάνι ανεβαίνουν.
Να μη θυμάσαι τίποτα μετά-
μόνο του δαίμονα το χέρι
που ευλογούσε.

________

βλ. και http://www.poiein.gr/archives/19087/index.html#more-19087

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου