Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Ulrich Grasnick, "Σταθμοί τρένων"


Ανεμίζουν μαντίλια,
λευκές σημαίες του αποχωρισμού΄
πάνω στα τελευταία βαγόνια
πηδά η συγκίνηση
κι η ανάμνηση ακολουθεί
τη γραμμή του καπνού στον ορίζοντα–
ό, τι απομένει
είναι τα χιλιόμετρα μελαγχολίας
απ’ τις ράγες.

Τώρα που αρχίζουμε με λέξεις
να στήνουμε γέφυρες,
ξέρει να γράφει γράμματα η μοναξιά-
γέφυρες που ταλαντεύονται παράξενα
κάτω απ’ το βάρος της απόστασης.

Τώρα που αέρας ανοίγει την πόρτα
τρίζει η μοναξιά
τους μεντεσέδες.

___

μτρφ. Γιώργος Καρτάκης

βλ. και http://www.poiein.gr/archives/16356/index.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου