Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Νίκος Εγγονόπουλος, ΤΕΛ-ΑΒΙΒ


η Ελεωνόρα
η χρυσή κόρη
έπαιζε άρπα
με τα ωραία
λευκά της
χέρια

από την άρπα
όμως
δεν ακουγότανε
ήχος κανείς

όλη η μουσική
ήτανε
μέσα
στα έμορφά της μάτια
ανάμεσα
στα πράσινά της τα μαλλιά

από την άρπα
όμως
βγήκαν
το ένα κατόπιν του άλλου
ένα πουλί
μια πλάκα πράσινο σαπούνι
κι' ένα
σίδερο
του σιδερώματος
— από τα κοινότατα —
αυτά ακριβώς
που οι Ζυγιώται
ονομάζουν
εν ώρα καταιγίδας
Ars Amantis

(Ν. Εγγονόπουλος, Μη ομιλείτε εις τον οδηγόν, 1938)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου