Τον έβαλαν να χαιρετήσει τον δήμιό του
για να του δώσουν ρούμι να ανεβεί το ικρίωμα.
Κατάδικοι μοιράστηκαν τον φευγαλέο κόσμο των πραγμάτων του.
Την πατατούκα με την εσάρπα και τα γάντια,
και άφησαν επίτηδες ξεχασμένο το μαντήλι
να του σκεπάσουν τα μάτια.
Αυτή η φιλία δεν αναγνώρισε την αξία στο δώρο
μόνο στη χειρονομία του την πιο γενναιόδωρη.
Τι ξεχείλισμα της πνοής σ' αυτό το ξεχείλισμα του ποτού
σ' αυτό το κύμα του λυγμού
Που η μάνα του τον ξέβρασε από τα φουρτουνιασμένα της σπλάχνα.
Ανάμεσα στους ουρανούς του παρόντος και του παρελθόντος
οδοιπορώντας σαν άστρο
που το παράσερναν θλιμμένοι άνεμοι σε λοφοσειρές από σύγνεφο.
Αποχαιρετώντας τη στιγμή που χάθηκε μέσα στην άχρονη αιωνιότητα.
__________
(περιοδικό Πολιτιστική, τ. 14-15)
