Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Petros Golitsis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Petros Golitsis. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

Edip Cansever, "Φοίνιξ"









Συχνάζουνε στα βράδια του πουτάνες, εκεί κι εγώ

Στα τζάμια του τριγυρνούνε βρομόμυγες, εκεί κι εγώ

Κρατά όπως παλιά το κρασί του και πίνει

Μες στις γυναίκες με το βλέμμα ορφανό από γυναίκα

Με το κεφάλι του πεσμένο μπρος και την καρδιά μαζί

Ή στο θεό πιστεύει ή στην εξέγερση.



Κι αν εινʼ περίσσιοι οι πόνοι σε κανένα δε δίνει

Βγάζει από μέσα ερημιές κι ερωτικά σμιξίματα

Τι βλέμμα αυτόχειρα είναι αυτό στον κόσμο

Ή χιονίζει απ το μαύρο ο λογισμός του

Ποός με τον άλλο θα ʽσμιγε αν δεν υπήρχε ο πόνος

Ποιός μακριά θα κοίταζε αν βγάλω τα σκυλιά.



Υπάρχει ο θάνατος εκεί που το κρασί μου τρέφει

Όλοι οι άνθρωποι μαζί προσωπεία θανάτου

Στης μέρας που βαφτίζεται το φως με το θεό του αγαπιέται

Ο προτεστάντης, να κάνουν έρωτα ξέρουν όλοι έτσι κι αλλιώς

Ό,τι κι αν πει κανείς εγώ την καίω αυτή τη μέρα

Απʼ τη φωτιά που βγήκα να ξαναγεννηθώ.

_____

Πετρέλαιο (Petrol, 1959), μτφρ. Ανθή Καρρά.
βλ. περ. ΠΟΙΗΣΗ,  τχ. 29 και http://www.poiein.gr/archives/17233/index.html



Τρίτη 3 Απριλίου 2012

Τσάρλς Μπουκόβσκι, "Φθίνουσα ομορφιά"




ένα τριαντάφυλλο

κόκκινο φως του ήλιου·

... το παίρνω διαλυμένο

σαν παζλ μες στο γκαράζ·

τα πέταλα είναι λιπαρά

σαν μπαγιάτικο μπέικον

και πεσμένα

σαν του κόσμου τις παρθένες

με την πλάτη στο πάτωμα

κοιτάζω ψηλά

το παλιό ημερολόγιο

που κρέμεται σ' ένα καρφί

και αγγιζω

το ρυτιδωμένο μου πρόσωπο

και χαμογελώ

γιατί

αυτό το μυστικό

με ξεπερνάει.

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

Ράινερ Κούντσε, "Κωπηλατούν δυο"



Κωπηλατούν δυο
μια βάρκα,
ο ένας
γνώστης των αστεριών,
ο άλλος
ειδικός στις θύελλες,
ο ένας μέσα από τ’ αστέρια
θα οδηγεί,
ο άλλος θα οδηγεί
μέσα απ’ τις θύελλες
και στο τέλος τελείως στο τέρμα
η θάλασσα στη μνήμη
θα είναι μπλε


Reiner Kunze, μετάφραση από τα Γερμανικά Γιώργος Καρτάκης)
βλ. ποιείν: http://www.poiein.gr/archives/11626/index.html

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

Χρήστος Μαυρής, "Μάτι γυάλινο"


Βγήκε
βρεγμένος ο ήλιος σήμερα.
Παράξενος ήλιος αβυσσαλέος-
όλο μυστήριο και κατάμαυρος,
λες και σερνόταν
σε λαμπερό σκοτάδι.

Την προηγούμενη μέρα
τον είδα που άλλαξε πορεία.
Δεν πήγε να κοιμηθεί
στης θεότρελλης μάνας του.
Κατέβηκε
και έδυσε στο ασάλευτο μάτι
του σκοτωμένου κοριτσιού.
Μάτι γυάλινο, κενό.
Ένα κενό βαθύ σαν πηγάδι
με κατάμαυρο νερό.

Το μαύρο φεγγάρι.
Όλη τη νύχτα
ωωροφύλακες άγγελοι
με φανούς θυέλλης στα χέρια τους
αυλακώναν το απροσπέλαστο σκοτάδι
αλλά πουθενά δεν βρήκαν
το μαύρο φεγγάρι του Ιουλίου.

Πού να φανταστούν
πως στην καρδιά μου ήταν κρυμμένο
το ολόγιομο μαύρο φεγγάρι!

Απόδειξη οι νεκροί
που φεγγοβολούν στα σκοτεινά,
κατασκότεινα τραγούδια μου.

(http://www.poiein.gr/archives/10988/index.html)