Βασίλης Λαλιώτης, "Το ένδοξο Πένθος"

5

Με του νοτιά το φουσκωμένο μάγουλο
έρχεται πόνος που μετράει το κόκκαλο βαθιά

Όλη τη νύχτα οι φυλλωσιές οργίαζαν
φέρνοντας μύθους από κόμη κοριτσιού
κι ένα φεγγάρι μα τί φεγγάρι ρίχνοντας
σκιές αγκαλιασμένες στα σκαλιά του κήπου

Του ρολογιού η καμπάνα έκοψε σιωπή
να γείρεις πάλι ο μισός έξω από τ' όνομά σου.

________
(Βασίλης Λαλιώτης, Το Ένδοξο Πένθος, εκδ. Πλανόδιον, 1997)

Σταύρος Τραγάρας, "Το ιαματικό δεντράκι «γιάτρινα»"

Το αεροπλάνο το Σάββατο σε βγάζει κατ’ ευθείαν
στην αυλή με τους καφέδες
στη μάνα υπεργίγαντα
με το έντονο ερυθρό φως
εκεί ο ασπρονάνος Βενέτα δεν ακτινοβολεί
είναι κρυστάλλινο άψυχο στερεό
που διαβάζει το παρελθόν
στο πατρικό σπίτι δουλεύει ακαταπαύστως
η μηχανή του χρόνου
ένα έτος φωτός
ίσον λίγα κορναρίσματα και γέλια
συνήθως περνά ο Ωρίων πάνω στην τρίκυκλη
αστερισμός και γυρολόγος
βροντά κι αστράφτει όλη η γειτονιά
το παχουλό παιδάκι του στον ώμο
Μπετελγκέζ ή Δημητρός
είναι άρρωστο
πάσχει από έλλειψη υδρογόνου
θα γίνει με τον καιρό
ένα δεντράκι στην αυλή μας
με κίτρινα λουλούδια χωνάκια
που το λένε «γιάτρινα».
____
Σταύρος Τραγάρας, απ' την ποιητική συλλογή Απ' τη σπηλιά του Φιλοκτήτη

βλ. http://tragaraspoems.blogspot.com/