Πύργοι είναι η σκέψη φωτεροί
Κι οι κλείδες φως
και πάντα παραδίδονται.
Τι θ’ ανοιχτεί μ’ αυτές
κανείς δεν ξέρει.
Θάλαμοι φωτερών αποκαλύψεων,
προσμένουμε.
Ξαφνιάζουμε τη νύχτα μ’ αναστάσεις.
Κι από το πάθος κάποτ’ εγειρόμαστε
σαν από ύπνο ευεργετικό
κι απλώνουμε ολάνθιστοι,
και φως γυμνούς μας περιβάλλει.
