Γιώργος Δάγλας, "του Αλέξη Τσίπρα"

Και ήρθες τώρα εσύ

στην τέλεια παρακμή

να κυβερνήσεις

αυτό το περιπλανώμενο έθνος των αλλοφρόνων

Να φέρεις τα σκάφη στο δίαυλο

Να συγκεντρώσεις τον καρπό

Να συνετίσεις τους ιερείς

Ν’ ανοίξεις τους δρόμους

Μετέωρος ήρθες

Χωρίς ματωμένο στήθος

Χωρίς κλειδιά και άλογα

Αυτό μόνο ήθελα να σου πω

Αλέξιε.

Ήρθες χωρίς δώρα στους Δαναούς

____

βλ. http://gdaglas.blogspot.gr

Γιώργος Βαφόπουλος, "Απόφαση"

Ό,τι είχανε να πούνε το είπανε.
Δεν είχαν άλλο τίποτε να πούνε.
Καθένας όμως μ' επιμέλειαν έκρυψε
κάποιες σκηνές και κάποια γεγονότα,
που ίσως να ματαιώναν την απόφαση.

Εδώσανε τα χέρια τους μ' αδιαφορία
– έτσι τουλάχιστο η όψη τους το έδειχνε –
και χωριστήκανε. Όμως καταβαίνοντας
τη σκάλα Εκείνη δάκρυσε άθελα,
κ' Εκείνος, μόνος πια σαν έμεινε,
ανάλυσε τον πόνο που έκρυβε
σ' ωραία δακρύων μαργαριτάρια.

______
Τα ρόδα της Μυρτάλης (1931)