Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Γιώργος Καρτάκης, "σμαραγδή"



ήρθε η μάνα μου με αγκάθια στα χέρια
καλυμμένη
φορώντας μαύρο σύννεφο
και αιώνιο παράπονο στα χείλη της πάνω τρεμόπαιζε
ήρθε η μάνα μου
που ποτέ μου δεν άγγιξα
γιατί μ’ αναζήτησε
και χρόνια είχε να με δει ευτυχισμένο
κι ο έρωτας
της έγλυφε
του λαιμού το καρύδι
ώσπου μια τρύπα μόνο απόμεινε
ή ένας σπόνδυλος
που το σκυλί τυχαία ξέθαψε στον κήπο
θα βρω το νερό
να γεμίσω τα παράθυρα ήλιο
όταν στο στήθος σου ακουμπώ
έχει δροσιά στο δωμάτιο

________
Γιώργος Καρτάκης, Τώρα που τα σύννεφα, εκδ. Γαβριηλίδης, 2012.

βλ. και http://www.poiein.gr/archives/21465/index.html#more-21465

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου