Σπύρος Θεριανός, "Ήταν αυτό που λέμε μη σου τύχει κακός γείτονας..."

Ήταν αυτό που λέμε μη σου τύχει κακός γείτονας. Ενοχλητικός.
Μας χτυπούσε τα κουδούνια κάθε τρεις και λίγο. "Έπεσαν φύλλα από τα λουλούδια σας στο μπαλκόνι". "Με ενοχλούν οι σελίδες από το βιβλίο όταν τις γυρίζεις".
Η γυναίκα μου μού έλεγε "κάτι πρέπει να κάνουμε μ' αυτόν".
"Θα τα κάνουμε χειρότερα" της έλεγα. "Είναι εκδικητικός".
"Τον φοβάσαι" μου έλεγε η γυναίκα μου.
"Όχι" της έλεγα κι έσκυβα το κεφάλι.
Δεν μπόρεσα τελικά να το αφήσω να περάσει έτσι.
Την ημέρα τής κηδείας του πλάκωσα το φέρετρό του στα γιαούρτια.

Γρηγόρης Σακαλής, "Απορία"

Ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ

καθώς γέμιζα ξανά και ξανά

το ποτήρι της μοναξιάς μου

και το έπινα μονορούφι

αναρωτιόμουν

πως γεννιέται η αγάπη

και πως πεθαίνει

αν υπάρχει αληθινά

ή μήπως είναι ψευδαίσθηση

η αγάπη που όλα τα μπορεί

και όλα τα νικάει

πως γίνεται απουσία και σκοτάδι

η αγάπη που συγχωρεί

πως τίποτα πια δεν ανέχεται

δεν κατηγορώ εσένα

τον εαυτό μου κατηγορώ

πως πέθανε η αγάπη

ποτέ δεν το κατάλαβα.

Γλυκερία Μπασδέκη, "Αυτός με πίστεψε..."

Αυτός με πίστεψε
Αυτός με ρούφηξε
Αυτός με γιόρτασε
Αυτός με χόρτασε
Αυτός μου έφερε λαγούς
Αυτός με χτένισε
Αυτός με μύρισε
Αυτός με στόλισε
Αυτός έγλειψε τα σημάδια

΄Αλλονε δεν θέλω
Αυτουνού είμαι

Γλυκερία Μπασδέκη, "Είναι επικίνδυνο ν' ανοίγεις την πόρτα σου σε άγνωστες μικρές"

Κάθε βράδυ βγαίνει βόλτα με ένα καρότσι.
Μέσα του δεν υπάρχει μωρό, αλλά γάτα.
Τη φωνάζει Αγαύη και είναι τριών μηνών.
Κάθεται πάντοτε στο ίδιο παγκάκι. Στον
Βοτανικό κήπο. Την παίρνει αγκαλιά
και απαγγέλει στίχους από τον Άμλετ. Γύρω του
μαζεύονται διάφοροι: πόρνες, φονιάδες,
τραβεστί, νταβατζήδες, νάνοι από το
διπλανό τσίρκο, άρρωστοι με Έητζ που
το 'σκασαν από το Λοιμωδών. Τους αφήνει
να τη χαϊδέψουν κι αν έχει κέφια, τους
δίνει να την κρατήσουν για λίγο στην
αγκαλιά τους. Μόλις αρχίσει να φέγγει
σηκώνεται βάζει την Αγαύη στο καρότσι
και φεύγει βιαστικά για να ανοίξει
το ιατρείο του. Όπως πάντα.

 _______
(στον Γιώργο Χειμωνά)

 Γλυκερία Μπασδέκη, Είναι επικίνδυνο ν' ανοίγεις την πόρτα σου σε άγνωστες μικρές, εκδ. Πλέθρον, 1989

Κωνσταντίνος Τσώνης, "Τριανταφυλλένιο άρωμα"

 

H ψυχή μου σαν σαξόφωνο ακολουθεί τη μελωδία των μαλλιών σου

καθώς ανεμίζουν στον άνεμο.

Και σαν γελάς, ένα τριαντάφυλλο ανθίζει στα κοκκινωπά σου χείλη.

Κρυσταλλένια ανάμνηση το βλέμμα σου σε κάθε όνειρο 

κι η γλυκιά σου σκιά νοσταλγικό άγγιγμα, που προσπερνά

της μοναξιάς τον πόνο δίχως όμως να γεμίζει το κενό...

Γλιστράς μες στην καρδιά μου κι όπως ένα σεντόνι σκεπάζει τον καημό,

γεμίζοντας δάκρυα στα μάτια.

Και σαν μια μικρή πεταλούδα χορεύεις, για να απαλύνεις τον πόνο μου,

μα η απουσία σου σαν αυγουστιάτικο φεγγάρι αγγίζει

της μοναξιάς τον ουρανό κι η πνοή μου

συνεχώς θροϊζει θλιμμένη κι απελπισμένη τη δική σου τη δροσιά...                                                                          

Τριανταφυλλένιο άρωμα έχει το άσπρο φόρεμά σου

κι ο καταγάλανος ουρανός μαντήλι στο λαιμό σου.

Σε κάθε παλμό της η καρδιά μου φωνάζει το όνομά σου

σαν μια αγκαλιά θα είμαι εκεί σε κάθε όνειρό σου...

 

 

Γιώργος Αναγνώστου, "Διαδρομές σε αναζήτηση ονόματος"

                                                         Είμαι Πλακιώτης Μανχατανάς

                                                                                                                                                        Νικόλαος Κάλας                                                  

Στα Δίχτυα της Αράχνης Μπάροουζ Ο Ταξιτζής Γκάλης Το Βαρύ Πεπόνι NBA Άγνωστος Πόλεμος Ο Ανθρωπος Δίχως Πρόσωπο Κουμανταρέας Λάσυ ΜακΚάλερς Άγγελοι του Τσάρλι Χαβάι 5-0 Ο Νονός Φόκνερ Σαββόπουλος Μπόρχες Νέο Κύμα Καστρινάκης Μάτζικ Δούκα Τζόρνταν Κράμερ Εναντίον Κράμερ Καζαντζίδης σκυλάδικα adidas Σαμπάτο σακάκι επαρχιώτικο Ο Θίασος Ντίλαν γκάιντα Ευδοκία συγγενείς στη Γερμανία Η Θεία μου η Χίπισσα Αναγνωστάκης Μπαέζ Κότζακ φροντιστήριο αγγλικών Ο Πρωτάρης Πασχάλης Αντονιόνι μπλου τζιν

πριν τα σόρι και τα οκέι

με ολ σταρ και μεις στο play

του πάνω κάτω Κυριακάτικης βόλτας

όπου κανείς 

μα κανένας

οι βαφτισμένοι στον καθ’ ημάς κανόνα

δεν μνημονεύσαμε την θελκτική μαντόνα  

με liqueur ποτέ

μα ποτέ

όπως της έπρεπε

«Ελληνοαμερικανοί plus»

το όνομα αυτής της. . . λεωφόρας.



Γιώργος Αναγνώστου, Διασπορικές διαδρομές, εκδ. Απόπειρα, 2012.

Ηλίας Τσέχος, "Και χάικου και επιγράμματα"

Μες στο ψυγείο
Δυο μήλα που άφησα
Να μη σαπίσουν

*

Ω! αναπνέω
Φωτογραφίες παλιές
Εικόνες χρόνου

*

Οι πικροδάφνες
Άνθη πυκνά μπουκέτα
Αχ! διψασμένα


___
Ηλίας Τσέχος, Τα πλήθη του ενός, εκδ. Κουιντα, 2013.