Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Τάσος Φάλκος, "δέντρα"



Αυτή την άνοιξη
κάθε πρωί
μέσα στο λερωμένο φως
βρίσκαμε μαραμένο κι ένα δέντρο

αλλά δεν χάνουμε το θάρρος μας
θα φέρουμε απ’ τη γερμανία
καινούργια δέντρα φιλοσοφικά
που δεν προσβάλλονται από δυσωδίες
που μεγαλώνουν και προκόβουν

μέσα στο λερωμένο φως.

____
Τάσος Φάλκος, Τρεις Μαρτυρίες-Η Κολυμβήθρα,1982.

Χάρης Βλαβιανός, "Η σιωπή είναι (εβραϊκή) στάχτη"


Εγώ ο Μάρτιν Χάιντεγκερ,
μέγας γερμανός φιλόσοφος,
αυθεντικός ερμηνευτής του Dasein,
Πρύτανης του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ,
μέλος του Ναζιστικού Κόμματος,
εραστής της Χάννα Άρεντ
(και δεκάδων άλλων φοιτητριών μου),
εμπνευσμένος αναγνώστης του Χαίλντερλιν,
εκλεκτός μαθητής (κάποτε) του Χούσσερλ,
συνοδοιπόρός (κάποτε) του Γιάσπερς,
απομονώθηκα στην καλύβα μου στο Todtnauberg
για να στοχαστώ το μέλλον της ανθρωπότητας,

ν' αφήσω τον χρόνο
να καταβροχθίσει αργά-αργά
το ανεπανάληπτο, αποτρόπαιο είναι μου.

______

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2013

Κοράντο Καλαμπρό, "Ο άνεμος της Μυκόνου (νόστος)"


[...]
Κατάφερα να κρύψω για έναν χρόνο απ' τον εαυτό μου
πως η μητέρα μου δεν υπήρχε.
Έκαιγαν ακόμη στο στόμα
οι ξεραμένες κόκκινες πιπεριές
διατηρημένες από τότε στην κατάψυξη.
Μα ξεραινόταν με τον καιρό ο βασιλικός
κι η θάλασσα κατέτρωγε την αμμουδιά
γύρω από την παραλία του Ρηγίου.
Έτσι έμαθα ότι χαμήλωσε
το κατώφλι του σπιτιού της μητέρας
κι ότι υποχώρησε δυο μέτρα ο τόπος
όπου με περίμενε, κάθε χρόνο, τον Άυγουστο,.

Ξέρεις το περιεχόμενο που για τρεις ημέρες
πίνω από τη φλέβα;
Είναι το διάλυμα από νερό κι αλάτι
παρόμοιο με τον ορό και το θαλασσόνερο.
Βαραίνει σαν σήμαντρο στην καρδιά
και κάνει μεταλλικούς τους ήχους της,
βαραίνει σαν ψόφιος κορυδαλλός
το σβησμένο χριστουγεννιάτικο αστέρι.
Θα ήταν ωραία ν' αποκοιμηθώ στη θάλασσα
με το νερό να φτάνει στον λαιμό, που ξεδιψά και τρέφει,
να στροβιλίζομαι χωρίς φτερουγίσματα εκεί βαθιά
εκεί που μαζεύεται η σκιά των απόντων.
[...]
______
Corrado Calabro, Ποιήματα, μτφρ. Β. Ρούβαλης, εκδ. Γαβριηλίδης, 2007.